The bow, the arrow and the target
By Paulo Coelho
We are all archers of divine Will. And so it is absolutely essential that we know what instruments we have at our disposal.
The bow
The bow is life: all energy emanates from it.
The arrow will be shot one day.
The target is far away.
But your life will always be with you, and you have to know how to take proper care of it.
It needs periods of inactivity – a bow that is always ready, in a state of tension, loses its potency. So, accept rest to recover your firmness: in this way, when you stretch the string, your strength will be intact.
The bow has no conscience: it is a prolongation of the archer’s hand and desire. It serves to kill or to meditate. So, always be clear about your intentions.
A bow is flexible, but it also has its limits. Any effort beyond its capacity will break it, or else tire out the hand that holds it fast. By the same token, do not ask of your body more than it can do. And understand that one day old age will arrive – and that this is a blessing, not a curse.
To keep the bow elegantly open, have each part do only what is necessary, and do not waste your energy. This will enable you to shoot lots of arrows without growing tired.
The arrow
The arrow is your intention. It is what joins the strength of the bow to the center of the target.
Our intentions have to be crystal-clear, straight and well balanced.
Once it leaves, it will not return, so it is better to interrupt a process – because the movements that led up to it were not precise and correct – than to act in any way just because the bow was already taut and the target already waiting.
But never fail to show your intention if the only thing that paralyzes you is the fear of making a mistake. If you perform the right movements, open your hand and release the string, take the necessary steps and face your challenges. Even if you do not hit the target, you will know how to correct your aim the next time.
If you do not take risks, you will never know the changes that needed to be made.
The target
The target is the objective to be attained.
It was chosen by you. Here lies the beauty of the path: you can never apologize by saying that the adversary was stronger. Because it was you who chose your target, and you are responsible for it.
If you look on the target as an enemy, you might even make a good shot but you will not manage to improve anything in yourself. You will spend your life just trying to put an arrow in the center of something made of paper or wood, which is absolutely useless. And when you are with other people you will complain all the time that you do not do anything interesting.
That is why you need to choose your objective, do your very best to attain it, look upon it with respect and dignity: you have to know what it means, how much effort it has taken, how much training and intuition.
When you look at the target, concentrate not just on it but on everything going on around you, because when the arrow is shot, it will have to deal with factors that you miss, such as wind, weight and distance.
The objective only exists insofar as a man is capable of dreaming of reaching it. What justifies its existence is desire – or else it would be something dead, a distant dream, a daydream.
So, just as intention seeks its objective, the objective likewise seeks man’s intention, for that is what gives our life a meaning: it is no longer just an idea, but the center of the archer’s world.
…………………………………………………………………………………
ΖΑΣΤΟΒΑ ΡΩΜΑΝΟΥ ΠΑΤΡΑ.
Το τόξο, το βέλος και ο στόχος
Πηγή: http://paulocoelhoblog.com/category/stories/
Μετάφραση: ΠαπαΖαστόβης, Χαράλαμπος Ντελής-Πανουτσακόπουλος
Όλοι είμαστε τοξότες της Θείας βούλησης. Και έτσι είναι απολύτως ουσιώδες να γνωρίζουμε τι όπλα έχουμε στην διάθεσή μας.
Το τόξο
Το τόξο είναι η ζωή: όλη η ενέργεια προέρχεται από αυτή.
Το βέλος θα ριχτεί μια μέρα.
Ο στόχος είναι μακριά.
Αλλά η ζωή θα είναι πάντα μαζί σας, και πρέπει να γνωρίζετε πώς να την προσέχετε σωστά.
Χρειάζονται περίοδοι αδράνειας – ένα τόξο που είναι συνέχεια έτοιμο, σε κατάσταση έντασης, χάνει την αποτελεσματικότητά του. Έτσι, δεχτείτε την ξεκούραση για να ανακτήσετε την σταθερότητά σας: με αυτό τον τρόπο, όταν τεντώνετε το σκοινί, η δύναμή σας θα είναι άθικτη.
Το τόξο δεν έχει συνείδηση: είναι μια επιμήκυνση του χεριού του τοξότη και της επιθυμίας του. Χρησιμεύει για να σκοτώσει ή να διαλογιστεί. Έτσι, πάντα να είστε σίγουροι για τις προθέσεις σας.
Ένα τόξο είναι ευλύγιστο, αλλά έχει και τα όριά του. Οποιαδήποτε προσπάθεια πέρα από την ικανότητά του θα το σπάσει, ή αλλιώς θα κουράσει το χέρι που το κρατά γρήγορα. Με την ίδια συμβολικότητα , μην ζητάτε στο σώμα σας περισσότερα από αυτά που μπορεί να κάνει. Και καταλάβετε ότι μια μέρα η μεγάλη ηλικία θα φτάσει – και ότι αυτό είναι ευλογία, όχι κατάρα.
Για να κρατήσετε το τόξο κομψά ανοιχτό, κάθε μέρος να κάνει μόνο ότι είναι απαραίτητο, και μην σπαταλάτε την ενέργειά σας. Αυτό θα σας επιτρέψει να ρίξετε πολλά βέλη χωρίς να κουράζεστε.
Το βέλος
Το βέλος είναι η πρόθεσή σας. Είναι αυτό που συγκεντρώνει τη δύναμη του τόξου στο κέντρο του στόχου.
Οι προθέσεις μας πρέπει να είναι ξεκάθαρες, ευθείς και ισορροπημένες.
Από τη στιγμή που θα φύγει, δεν θα επιστρέψει, έτσι είναι καλύτερα να διακοπεί μία διαδικασία – γιατί οι κινήσεις που οδήγησαν σε αυτό δεν ήταν ακριβείς και σωστές – από το να ενεργείτε με ένα τρόπο μόνο και μόνο γιατί το τόξο ήταν ήδη τεντωμένο και ο στόχος ήδη περίμενε.
Αλλά ποτέ μην παραλείπετε να δείξετε το φόβο σας εάν το μόνο πράγμα που σαν παραλύει είναι ο φόβος του να κάνετε ένα λάθος. Εάν κάνετε τις σωστές κινήσεις, ανοίξτε το χέρι σας και αφήστε το σκοινί, λάβετε τα σωστά βήματα και αντιμετωπίστε τις προκλήσεις. Ακόμη και αν δεν χτυπήσετε το στόχο, θα ξέρετε πώς να διορθώσετε την σκόπευση σας την επόμενη φορά.
Εάν δεν πάρετε ρίσκα, ποτέ δεν θα μάθετε τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν.
Ο στόχος
Ο στόχος είναι ο στόχος που πρέπει να επιτευχθεί.
Επιλέχθηκε από εσάς. Εδώ είναι η ομορφιά της διαδρομής: δεν μπορείτε ποτέ να απολογηθείτε λέγοντας πως ο αντίπαλος ήταν δυνατότερος. Επειδή εσείς ήσασταν αυτοί που επιλέξατε το στόχο σας, και είστε υπεύθυνοι για αυτό.
Αν βλέπετε τον στόχο ως εχθρό, μπορεί και να ρίξετε μια καλή βολή αλλά δεν θα καταφέρετε να βελτιώσετε τίποτα στον εαυτό σας. Θα ξοδέψετε τη ζωή σας απλά προσπαθώντας να βάλετε ένα βέλος στο κέντρο κάποιου πράγματος φτιαγμένου από χαρτί ή ξύλο, το οποίο είναι τελείως άχρηστο. Και όταν είστε μαζί με άλλους ανθρώπους θα παραπονιέστε συνέχεια για το ότι δεν κάνετε τίποτα χρήσιμο.
Για αυτό χρειάζεται να επιλέξετε το στόχο σας, να βάλετε τα δυνατά σας να τον επιτύχετε, να τον βλέπεται με σεβασμό και αξιοπρέπεια: πρέπει να γνωρίζετε τι σημαίνει, πόση προσπάθεια έχει, πόση προπόνηση και ένστικτο.
Όταν κοιτάτε το στόχο, συγκεντρωθείτε όχι μόνο σε αυτόν αλλά σε όλα γύρω σας, γιατί μόλις το βέλος ριχθεί, θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει παράγοντες που αγνοείτε, όπως ο άνεμος, το βάρος και η απόσταση. Ο στόχος υπάρχει μόνο στο βαθμό που ο άνθρωπος είναι ικανός να τον ονειρευτεί και να τον φτάσει. Αυτό που δικαιολογεί την ύπαρξή του είναι η επιθυμία – αλλιώς θα ήταν κάτι νεκρό, ένα μακρινό όνειρο, μια ονειροπόληση.
Έτσι, όπως η πρόθεση αναζητά το στόχο της, ο στόχος ομοίως αναζητά την πρόθεση του ανθρώπου, επομένως αυτό που δίνει νόημα στη ζωή : δεν είναι μόνο μια ιδέα, αλλά το κέντρο του κόσμου του τοξότη.
